Read on Twitter
از بهار سال ۱۹۶۷، بیشینه سرعت مورد نیاز جنگنده F-X (که در سپتامبر همان سال اف-۱۵ نام گرفت) با تلاش افرادی همچون John Boyd، جهت کاهش هزینه و افزایش توانایی های پرنده، از مرز ۲.۷ الی ۳ ماخ به ۲.۵ ماخ کاهش یافت. اما ایگل با رسیدن به سرعت ۲.۳ ماخ دچار مشکلاتی می شد. (۱)
حرارت ایجاد شده ناشی از استحکاک، شیشه جلوی کانوپی را ذوب می کرد و با تجمع حجمی بالا از هوا در ورودی های پیشرانه ها، لرزش های شدیدی در این قسمت ایجاد می شد. پیشرانه های F100 نیز جهت افزایش سرعت نیازمند به ترکیبی غنی از سوخت می بودند که عمرشان را به شدت کاهش می داد. (۲)
به این دلایل نیروی هوایی تصمیم گرفت که بیشینه سرعت ۲.۵ ماخ ضروری نیست و بیشینه ۲.۳ ماخ را کافی دانست. اما کمپانی مکدانل داگلاس جهت دستیابی (اگر چه موقت) ایگل به ۲.۵ ماخ چاره ای اندیشید. (۳)
در دیواره سمت چپ کانوپی جنگنده اف-۱۵، در نزدیکی دستگیره رانش، یک کلیدی (با برچسب Vmax) درون گارد پلاستیکی سرخی قرار دارد که توسط سیم ایمنی در حالت بسته و خاموش قرار دارد. (۴)
با فعال نمودن این کلید (بالای ۱.۱ ماخ و با اهرم رانش در حالت بیشینه پس سوز)، مقدار سوخت انتقالی به پیشرانه ۴ درصد افزایش می یابد، دور پیشرانه ها ۲ درصد افزایش می یابد، و دمای ورودی توربین پیشرانه ها ۲۲ درجه سلسیوس افزایش می یابد. رانش تولید شده نیز ۴ در صد افزایش می یابد. (۵)
در این حالت ایگل می تواند هر بار تا حداکثر حدود ۶ دقیقه به سرعت ۲.۵ ماخ دست یابد، زیرا پس از حدود ۶ دقیقه، شیشه جلویی کاکپیت ذوب می شود و با فشار هوا به سمت داخل کاکپیت تغییر فرم می دهد. بیشینه مدت زمان توان تحمل پیشرانه ها در این حال حدود ۶۰ دقیقه است،... (۶)
...و پس از آن پیشرانه ها نیازمند تعمییرات اساسی هستند.
فعال نمودن این کلید در زمان صلح ممنوع است و خلبانان در آن زمان تنها در شبیه ساز می توانند آن را تجربه کنند. در ایگل های مجهز به پیشرانه های F100-PW-229، توانایی Vmax وجود ندارد و کلید مربوط به آن در کاکپیت فعالیت ندارد. (۷)
فعال نمودن این کلید در زمان صلح ممنوع است و خلبانان در آن زمان تنها در شبیه ساز می توانند آن را تجربه کنند. در ایگل های مجهز به پیشرانه های F100-PW-229، توانایی Vmax وجود ندارد و کلید مربوط به آن در کاکپیت فعالیت ندارد. (۷)
